Szkoła w Wojciechowie została założona w 1836 roku. Był to drewniany budynek wymoszczony gliną i pokryty słomą. Małe podwórze wokół szkoły ogrodzono zwykłymi kamieniami polnymi. Do tej szkółki uczęszczało wówczas około 80 dzieci.

3 VI 1880 wybuchł pożar, który pochłonął budynek szkolny, zabudowania oraz drzewka owocowe. Nauka odbywała się w różnych budynkach. Szkołę odbudowano w 1890 roku, uroczyście poświęcono 20 X 1891 roku. Uczniowie powrócili do swojej długo oczekiwanej szkoły.

Z biegiem lat szkoła nie była w stanie pomieścić ciągle przybywających dzieci. Zdarzały się wypadki, że do szkoły nie przyjmowano uczniów z powodu braku miejsc. (w 1901 roku nie przyjęto 20 dzieci).

Po zakończeniu I wojny światowej szkoła w Wojciechowie liczyła 3 klasy, naukę prowadzono w języku polskim. Nauczano religii, języka polskiego, rachunków, rysunków, śpiewu, gimnastyki i robót.

8 XI 1924 roku odsłonięto i poświęcono jedyny w kraju pomnik Ewarysta Estkowskiego. W latach 1924 - 1935 trwały zaciekłe przetargi dotyczące komasacji szkół Wojciechowa i Poręby. Jednak zwyciężył zdrowy rozsądek, rady gminne i szkolne zwaśnionych wsi wyrażały zgodę na utworzenie jednej szkoły w Wojciechowie i podniesienie jej stopnia organizacyjnego.

W dniach 6 i 7 czerwca 1937 roku odbyły się obchody 100 lecia szkoły.

Od założenia do wybuchu II wojny światowej szkołą kierowali:

1836 - 1839 (nazwiska nauczyciela nie podano)

1839 - 1842 EWARYST ESTKOWSKI

1842 - 1855 HIPOLIT KISNOWSKI

1855 - 1897 JÓZEF DĄBROWSKI

1897 - 1901 WYREMBALSKI

1901 - 1903 brak stałego etatu

1903 - 1919 WŁADYSŁAW PISZCZEK

1919 - 1926 STANISŁAW GŁOWACKI

1926 - 1932 IGNACY TROCZYŃSKI

1932 - 1934 STANISŁAW DRYGAS

1934 - 1938 ANTONI SKOWROŃSKI

1938 - 1939 STEFAN WALEROWICZ